Eerste ritjes op de racefiets een feit

Op vrijdag 19 februari mijn nieuwe racefiets opgehaald, maar dat weekend was het 0,0 km's op de racefiets. Hoewel een racefiets een gebruiksvoorwerp is zijn er toch grenzen. Pekel en gladheid op een gloednieuwe fiets toch wel erg zonde. "Gelukkig" afgelopen week heel veel regen, dus exit pekel. Normaal begint het dan ook te kriebelen om de Suzuki GSXR van stal te halen.

Vrijdag:

Vrijdag na mijn behandeling voor mijn rechterbeen als een speer naar huis, omkleden en direct de racefiets op want toen was het nog droog. De eerste meters altijd spannend, maar qua zitpositie voelde het direct vertrouwd aan. Niet verwonderlijk als je als voorbeeld nog je systemsix er naast hebt staan.
Dan het schakelen met SRAM was andere koek, want na heel veel jaren Shimano Ultegra is dit een omschakeling. Terug schakelen niet meer met de remhendel, maar met dezelfde shifter als je opschakelt.
Ook net even anders is het boven op het stuur waarbij de remgrepen van Ultegra wat hoger zitten dan de SRAM exemplaren. Dit overleefd en rijden maar en voelde me direct al een koning te rijk op de bike.
Helaas minder werd het met het weer en al heel vlot begon het te zeiken en dat bij de eerste rit. Hopelijk geen slecht voorteken. Uiteindelijk was ik na 2 uurtjes trappen en 60 km weer thuis en tot de laatste vezel doorweekt.

Zaterdag:

De weersvooruitzichten alles behalve gunstig met de voorspelling dat het later op de ochtend zou regenen. Vlugge check buienradar en wetend dat ik het niet droog zou houden en kijken hoe ver ik kom. Wilde op voorhand mijn vaste Heuvelrugrondje pakken, maar of dat zou lukken??
De eerste stukken vlak (wel redelijk wat wind) en bij Doorn een aantal van de bekende pukkels. Daar ook terug naar kleinere blad en dat is klein, namelijk 34. Tja, compact drive is 50/34 en over 2 weken in Tenerife is dat hard nodig. Later zal de 34'er vervangen worden door een 39'er. Aan de andere kant gezien blessure ook goed om kleiner dan normaal te rijden. Inmiddels zeikt het van de regen en koude voeten. 5 graden (boven 0, dat wel) en dan geen overschoenen aan is niet echt slim.
Op de lekdijk tussen Amerongen en Wijk bij Duurstede aan de lijve ondervinden wat hoge velgen en windstoten schuin van voren betekenen. Wie mooi wil zijn moet zijn stuur goed vast houden...................
De rest van de rit steeds meer vechten tegen de elementen en het is dat ik perse op de nieuwe fiets wat km's wilde draaien anders was ik echt eerder omgedraaid.
Vlak voor Soest de keuze "ga ik voor 85km of toch 100+ km". Ach, je bent toch al nat, is maar een half uurtje langer, dus werd 100+. Na iets minder dan 3:25u stonden er 102 km op de teller en meer dan genoeg. Benen zaten aardig vol en ik was vanzelfsprekend weer doorweekt, maar geen spijt van mijn dadendrang. Een nieuwe fiets doet in dat opzicht wonderen.

Overall indruk:

Geen verrassing als ik zeg dat het wel goed zat tussen Fredje en de bike. Domweg kicken op deze bike te rijden. Alles voelt aan alsof we elkaar al jaren kennen, maar ik mag hopen dat komende ritjes wat droger en warmer verlopen.
Met 5 graden en regen is het rijden op de mooiste racefiets op aarde (meningen zullen hierover uiteraard verschillen) nog steeds super maar geef mij de eerst volgene rit graag droog weer. Dat moet binnen 2 weken (tussen 12 en 22 maart) in Tenerife lukken. Aan de fiets ligt het niet !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!